Tripping Rules, ook familietrips

Ik ga mee, want het gedeelte thesis dat nog geschreven moet worden, kan ik overal schrijven. En alle bronnen kunnen en gaan mee.
Waarnaar?
Hiernaar
Hopelijk brengt de Engelse lucht extra inspiratie!


Grotere kaart weergeven

Tripping Rules, ook mini-trips!

Grotere kaart weergeven

Heerlijke dag vol zon, warmte, mooie architectuur, toffe parkjes, gróte, vriendelijke (zuid-)hollanders [srsly, zoveel 2m-mensen maken ze daar toch, dat valt mij elke keer op], een beetje gesolliciteer, Mc-Don-aids?, spanningen op de trein, EN ORANJE WON!!!!!!!!!!

Tripping Rules, even more with Eras-birdies besides you...

Ze kwam.
Zeven dagen lang.
7x24u Erasmusspannendtripgevoel afwisselend in eigen land en LondenCity, waar ze in een vorige fase van haar jonge leven een jaar woonde.
Ze = Rut, mijn levende Spaanse herinnering aan Genovese gezellige erasmustijden vorig jaar in ons appartement en elders.

In elke minuut propten we weer 3u (energie) zoals nodig bleek in erasmusiaal tijdperk. Verleden herinneringen lichtten weer op, nieuwe werden gebotteld. Heerlijk overweldigend en geen tijd, woorden of gedachten over om te stil te staan, te denken, te stressen aan en over thesissen e.a.
Zon, regen, wind en nieuwe en belangrijkere zaken (als welkemetrohaltenemenwe?), zichten, mensen en ervaringen vulden onze minuten, uren en dagen. Za-ha-lig. En Nodig, dat ook.
Veel werd ontdekt of herontdekt. ('Toeristen' in eigen dorp, stad en land gebeurt dan ook doordeweeks veel te weinig.)

En 't was spannend en tof en veel en so how I like it. :)

Over Plannen of niet

Ik heb een liefde voor mannen met plannen. Jawel. Of beter: voor mensen (m/v) met plannen. Dat wist u misschien al, want dat bleek hier nl. al in het verleden. Nog meer hou ik van mensen die deze plannen, hoe ambitieus en groots, zot, maf of gestoord ze ook mogen klinken, tot uitvoering brengen. Die mensen zijn meestal en helaas nog net iets zeldzamer dan de pure sang plannenmakers...

En er lopen bij momenten bitter weinig van dat soort Plan-Uitvoerende mensen rond in mijn omgeving, vind ik met spijt. Of helaas, ik zie ze te weinig. Of erger, ze onthullen mij hun plannen niet. Pas op, liefste P-U-vrienden die mij de Plannen wél onthullen, ik heb het niet over jullie! Maar méér is in dit geval gewoonweg altijd beter. Dat werkt nl. stimulerend voor de algehele Plan-liefde, en zo ook voor de eigen embryonale plannetjes.

Een van de beste plannen die ik de laaste tijd hoorde was wel dat van de Eddy's: Al Rover-rijdend van Gent naar Kaapstad.
Eén woord: FantAstIsch³!!!!(*enthusiasm all over the place*)

Wat heb ik ondertussen al gewenst ook tot de 'EinDigenDopY-soort' te horen. Vooral tijdens mijn massa ziektedagen van het voorbije semester wanneer in Bed zowat de enige aanvaardbare plek voor mijn gestel was bijvoorbeeld. Of op regendagen, koud, guur en glibberig. Op de ijzige en gure winterdagen die ons maar blijven pesten.
Heel vaak al wenste ik mijzelf dan ergens zwervend, grensverleggend op het Afrikaanse continent...

Dat het op de Eddy-trip natuurlijk niet AL pijs en vree moet zijn en al geweest zijn, geloof ik best. Maar 'ongeplande' tegenslagen maken nu eenmaal deel uit van elk plan, zo luidt de regel.

Het belangrijkste is dat de Eddy's een droom, een plan, een doel, een middel en een mood hadden en hebbben. En Hell Yeah, er vervolgens kei hard voor (zijn ge-)gaan . Volg ze, de mannen of deze filosofie, online of in je eigen grijsgrauwe saaie leventje. En doe de groeten van mij aan de Horizon.


(Pic. by M. Scherre)

Tripping rules: only if you're not ill and have to cancel the whole thing

Grotere kaart weergeven

Dit was de geplande trip:

Maandag: Brussel - Milano: dag en nachtje Milano, feestjes met achtergebleven erasmusmaatje Justine, bezoekjes aan kathedraal, Santa Maria delle Grazie ofte 'daar waar Da Vinci's Cenacolo te bewonderen is', mogelijk ook aan het Moderne Kunst museum, en dat gecombineerd met heel wat Milanees geflaneer langs en in winkels allerhande.

Dinsdag: Milano - Genova: treinen tot in Genova, aankomst in Statione Principe, nostalgie alom, op zoek gaan naar Karima's stekje.

Dinsdag - Vrijdag: Genova-sfeer snuiven, havenzitten, het heerlijkste broodje eten in het pieeepkleinste winkeltje van heel de porto antico, overheerlijke cappuccino's en espresso's drinken, even-heerlijke aromatische koffietjes drinken in de bar van 'mij en Rosemie' waar we onze blokpauze's doorbrachten , zitten op de trappen van de San Matteo en de Doria-strepen zien waarover Prof.essa Stagno zoveel uitleg bleef geven terwijl we stonden te beviezen in de gure ochtendendlijke novemberwind, een 'Red-chair-barreke' placeren om dankzij het aperitivo-buffet niet meer te moeten dineren achteraf, een bezoekje brengen aan Biblioteca Balbi en Berio om er herinnerd te worden aan de uren italiaanse blok die er daar beleefd en bestressed werden, checken of 'mijn' Wildens-schilderijen nog ophangen in het Palazzo Bianco, er uren voor zitten en proberen elk bachpaperwoord te herinneren (haha), gaan eten bij La Mama, shoppen op de Via Venti Settembre, slenteren door de Via Garibaldi en schuilen voor de regen in haar portieken, omhoogkijken en turen naar de prachtige gevels, l'ascensore nemen en genieten van het zicht op de rommelige stad en haar zee, het beste ijsje in het beste avondlicht eten vlakbij waar Liesbeth woonde, nachtelijk en internationaal keuvelen op 'Piazza San Moretti', de Via Balbi-gebouwen nog eens een bezoekje brengen en helemaal op de top dag zeggen tegen 'Madame Pippi' en genieten van het zicht vanwaar je met helder weer ook prachtig de bergen kan zien, focaccia eten elke dag - omdat ik niet had kunnen bedenken het ooit te zullen missen, de Genovese 'pazzi' groeten op straat, misschien toch ook maar eens het aquarium bezoeken, kijken of het 'cardboard-box/house' er nog staat, treinen tot in Pegli of Camogli en er weggeblazen worden door de wind...

Kortom, kijken of Erasmus er nog door de haven dwaalt en if so, niets zeggen, heimelijk lachen en knipogen...


En dit ging dus allemaal en volledig niet door.
Totale afzegging: check. Ongenietbare Keelontsteking: check. Platte Rust en in staat tot niets: check.

Met dank aan mijn geknakt immuunsysteem dat op doktersadvies zou mogen genieten van drie maanden nostress-warmte-zon-zee-strand of beter: Rust, maar waarvoor het nu eenmaal een wel héél slechte timing in het schooljaar en bij uitbreiding mijn over-drukke, hyper-, mega-, sociale-, volactiviteitengestopte- leven-waarvan-ik-er-drie-probeer-te-maken is. (mmmyeah, you get the main cause, don't you?)
Een mogelijke toekomstige sabbatical heeft al z'n intrede gedaan. In het hoofd van mijn ongeruste ma, welteverstaan.

Tripping rules: London!

Claude Monet, Houses of Parliament

De City waar R&M en het Zwielpaard op Erasmus gingen, waar Rut op een jaar haar accent aangeleerd kreeg en Karima tien jaar van haar leven doorbracht, waar Katrien nu naarstig aan LSE studeert en Isabelle aka Maatje al minstens 20 keer was en misschien binnenkort nog veel meer dankzij haar - terechte - Lond'n-verslaving, waar Starbucks deel uitmaakt van de dagelijkse routine, waar Christmas écht al in de lucht hangt in november en taxi's zijn om je erin te laten rijden, waar ponden nog koppig boksen met euro's en je - in de (kuch) beste omstandigheden - in slechts 1u en 52 min bent dankzij Eurostar, waar Nothing Hill niet alleen een film is en Fashion uit zowat elke winkel druipt, waar ik Prof. Martens gelijk gaf in de National Gallery over de 'van de muur spattende kleuren' en winkelbediendes heel vriendelijk (en vaak heel gay) zijn, waar Banksy doolt en tag-t, waar Topshop een daguitstap op zich waard is net als eigenlijk elke vierkante meter, waar zoveel bij elkaar en door elkaar komt en loopt, er geen uren genoeg zijn, waar ook ik wel weer zou kunnen en willen wonen...

(Poppy Day, 2009)

Gezien en goedgekeurd @Hasselt

De Standaard - Het schoentje van Marlin Monroe en Brigitte Bardot

Tripping Rules muchas

Bestemming: Madrid - Santiago - Vigo - Porto - Charleroi.
Een draft-flard vanop qwertybord in het hostel:

"Cool Hostel. Toestand: Fins naast mijn oor, Engels in my mouth - dat trouwens 'perfect' is als ik my aussie friend Sally from Adelaide and the two American girs 'from Cali' (-fornia) mag geloven, cool. lol. Hoe meer mensen ik from Cali ontmoet, hoe nog meer de max ik het vind dat Rut daar nu een half jaar gaat zitten. En Damn, hoe meer ik mee wil, wat had je gedacht :) Argh! Qwerty-keyboards! incl the ñ! that i ceep pressing on ¡! - omg i love that simbol upsideddown."

(later)
Madrid is fun. En heet. Zeer heet. Ik had er ook very happy op Erasmus kunnen zijn. De stad is veel kleiner en gezelliger dan ik verwachtte, met een kleine 'Plaza Mayor' ook en maar weinig hoofdstadkarakter. Madrid heeft eigenlijk té veel niet-te-missen musea voor mijn post-blok-vermoeide ziel, maar ik doe ze toch. Jong zijn is overdrijven.
Drie dagen ben ik in Madrid. Elke dag een museum. Prado als laatste, een pracht van een collectie, maar ook een dooddoener, echt wel.
Eigenlijk zouden ze zulke grote musea moeten opdelen in verschillende kleinere compartimenten, in meer leefbare delen. Marathonmusea zijn nergens goed voor. Bezoekers zijn nl. na een tijdje meer bezig met overlevingskwesties als 'hoevee-h-eel komt er nog nà dit" en "waar is de uitgang, het toilet, de cafétaria" dan met "wie en wat hangt er in deze zaal, in welke tijd en context situeren deze werken zich enz". Logisch ook, ze hebben pijnlijke voeten, vergaan van honger en dorst, en lopen in het ergste geval een totale beeldenverzadiging op waardoor de kunst in kwestie amper of niet nog door hen wordt bekeken.
Massamusea, ik ben er niet voor.
Mijn achillespezen ook niet.


Over wat volgde na Madrid kan ik kort of lang en gedetailleerd zijn, maar dat laatste zal ik u besparen en wel om deze reden: ziek - ziek - ziek, en ja hoor, zelfs een spaans ziekenhuis langs de binnenkant gezien en het eerste infuus van mijn leven gekregen. Gelukkig waren Rut en een superlieve vriendin van haar (Andrea) bij mij, en werd er ook de volgende dagen heel goed voor mij gezorgd. Tot ik weer naar huis terugkeerde, helaas.
Oja en ook nog een zeer geschaafde knie opgelopen! *grijns* (dat ontbrak er nog aan, natuurlijk)

maar hé
WAT HEBBEN WE GELEERD?? (hehe)

- Spaans is géén Italiaans (écht niet, test zelf maar)
- Spaans lijkt soms een 'verzacht Italiaans'.
- Ik had ook in Madrid kunnen studeren, mits véél Spaans geleer!
- Madrid is de Max. Niet moeilijk te begrijpen dat zowat àlle jonge Spanjaarden er wonen en/of studeren.
- Het Retiro-park is dé ideale plek voor een siësta, of voor een bottelòn, of voor ge-zon, fonteingespartel (nee, ik niet, helaas) of of of.
- Bij 32° behouden winkels alleen hun airco als belangrijkste functie: airco-hopping, o jeah!
- Tapas zijn moeilijker te vinden dan gedacht. Vooral als je niet heel exàct weet wat, hoe en waar ze te bestellen. Cu next time!
- Sangria is suuuuperlekker.
- België en bij uitbreiding Europa heeft eigenlijk een opmerkelijk onderwijssysteem.
- Heel cool om weerom te merken hoe snel het kan klikken met mensen in hetzelfde schuitje, maar dan wonend aan de andere kant van de wereld :-)
- Omgekeerd geldt natuurlijk ook: direct heb je door wanneer het niét klikt, maar nobody cares natuurlijk.
- Madrileense pleinen worden blijkbaar collectief op hetzelfde moment heraangelegd.
- Life isn't over after 25 (hehe)
- Tripping on your/my own houdt een overlevingskans in (ja, echt waar, ma) en is zeker voor herhaling vatbaar.