Levenskunstenaars: Leo & Tineke Vroman - Sanders

Venezia

't Is avond. Witte gevels staan
als schimmen in de lege zon
te trillen, fraise nevels gaan
als gazen langs de horizon.

Het grauwe water fluistert met de huizen.
Het zwarte water klotst onder de trappen.
Het purper water kabbelt aan de muur.
Het blauwe water krinkelt in de stegen -

Maar Roze vloeit het uit over de Rio,
onder de paarse hemel, in de lage zon.
Roze rust het water in de Rio,

Violette wolken drijven

in de Rio

Grande in de zon.

Leo Vroman
uit: Gedichten 1946-1984,
Querido, Amsterdam 1985

Leo en Tineke Vroman. Ik vind hen fantastisch. Ze zíjn ook fantastisch, elk apart, maar nog meer samen. Ze leven mooi en oud in de VS en werden geboren in Nederland in respectievelijk 1915 en 1921. Ik leerde ze kennen via een aflevering van 'Levenskunstenaars' op Nederland2. Hierzo kan je het herbekijken. Zeker doen.

Later is allang begonnen

Zenuwachtig
dat word ik van zinnen als bovenstaande.
Ik kwam hem een tijdje geleden tegen als albumnaam van een fotoboek.
Geslaagde albumnaam vind ik, dat wel.

Maar er zit iets hekelachtigs in die zin.
Iets nillens willens 'stop!-de!-tijd!-aub!!'
waar ik zowaar groen haar van krijg
als ik mij erop focus.
Wat ik bijgevolg zo weinig mogelijk
placht te doen.

Ik ben hiermee niet alleen, zo blijkt.
Er zijn mensen die er liedjes over maakten.
'Al lang geleden' zelfs.

(Ik post het niet omdat ik het toch niet zó goed vind, eerder grappig, of toch een beetje. Ook niet omdat ik niet nog eens, en jullie delen vast mijn mening, 200 keer die zin wil aanhoren én ook een beetje omdat ik de wildgroei aan filmpjes wat wil beperken. :) Lol, en nu heb ik al meer gezegd over dat filmpje dan het eigenlijk waard is.)

Gelukkig heb ik momenteel nog dringendere katten te geselen dan wat heet 'de toekomstkwestie' die al maanden op tijd en stond zo even in de krochten van mijn zolderkamer komt spoken.

Binnenkort dus, later,
zal er over en voor Later beslist worden
vóór het echt echt begonnen is.

Vie

Er zijn er die het naast zich neerleggen, als was het niet van hen, het niet naar waarde schatten, niet eens proberen of het lekker zit. Er zijn er die eruit stappen, erin verdrinken, het dragen evan niet aankunnen, kleine mens in te grote smoking. En er zijn er bij wie het als gegoten zit. Het ten volle dragen, tot op de draad verslijten, erin ronddansen, mooi zijn, mens zijn.

Alarm

Er was eens een meisje van net een kwarteeuw oud. Heel lang leefde ze heel gelukkig samen met haar poes, haar mama en papa in een stad in ons eigen kleine landje. Dansen was het liefste wat ze deed. Keer op keer kregen haar blonde haren en blauwe ogen al dartelend en dansend een magische glans, als was ze Tinkerbell herself met wie ze zo graag vliegen wou. Broertjes en zusjes had ze niet, maar vriendjes en vriendinnetjes bij de vleet.
Op een dag besloot ze dat ze groot en sterk genoeg was om haar eigen paleisje te betrekken in de stad waar ze samen met haar vriendjes gestudeerd had. Gelukkig, vol dromen en goeie moed voorzag ze de muren van haar paleis van hemelsblauwe verf - haar lievelingskleur - en zocht ze de schattigste zweedse meubeltjes uit.
Vanuit haar eigen stekje zou ze de Grote Mensenwereld instappen en veroveren met haar glimlach! Alleen de poes, haar Sancho Panza, ontbrak nog.
Net als alle afgestudeerde stervelingen speurde het meisje naar een leuke job. Ze had heel erg veel geluk en vond er eentje bij het theater, geheel passend bij haar prinsessenbestaan.
Na de winter werd het meisje plots ziek. Ze kreeg tandpijn en andere pijntjes, pijntjes die ze nooit eerder had gehad. Ze maakte zich een beetje zorgen want genezen deed ze maar niet.Ook haar mama en papa maakten zich zorgen. En zelfs haar dokter voerde met bang hart verdere onderzoeken uit...

En hier stopt voorlopig het sprookje. Het meisje vecht tegen acute leukemie.
Lange blonde haren groeien terug, het meisje hopelijk ook. En snel.



*Liefste Marit, als je dit leest, Vecht, lieve Prinses. De wereld buiten Sprookjesbos heeft je nodig.


**Liefste alle anderen die dit lezen, Leef, Durf, Lach, heel luid, Dans, in de regen, Sta stil, Speel, Praat, met elkaar, Luister, heel stil, Laat gaan, Ga, heel ver, heel moedig, Kijk, Ruik, Proef, Raak aan, Aanvaard, Heb lief, heel hard, heel veel, Leef, alsof het morgen niet meer kan.