Ge-clash

Zo ergens tussen ont-Gent-ing en acclimatisatie in Leuven, bevind ik mij.
Tussen heel veel nieuwe indrukken en evenveel mooie en leuke en niet-eens-zo-oude herinneringen.
Tussen een nieuw, on-ontgonnen kader en eentje met betreden paden, die nog lang niet beu gewandeld waren.
Nieuwe herinneringen ontspinnen zich in het nieuwe maar ook in het oude kader.
Er zijn nieuwe, frisse vriendschappen en oude, heerlijk bekende, ombijthuistekomen versies. En nog een hoop tussencategorieën. Allemaal even belangrijk.

Het Gent-gemis is groot. 'Massa's groot!' Ermee vergeleken, lijkt Leuven zooooo ontzettend... KLEIN, en dat zelfs in meer dan een betekenis. Het is alsof er een soort 'we'll never grow up'-wolk hangt. Wat quasi ironisch is tegenover de oer-oude Middeleeuwse roots die zowat overal om aandacht schreeuwen in de stad, om van de katholieke nog maar te zwijgen.
Ze hebben er wel een mooie bibliotheek. Totaal anders dan de Boekentoren, maar het is er even heerlijk toeven.

De nieuwe rechtsvakken zijn super-boeiend! Als een spons zo ben ik, eentje die nog liever een veelvoud van zichzelf zou willen zijn om toch maar in één teug de hele emmer te legen. En daar draait het 'm in se natuurlijk om. Van keuze-spijt is dus geen sprake. Integendeel zelfs.
En mijn Gent-gevoel is zo'n beetje als mijn Genova-gevoel, 'over' gaat dat vast niet meer.

Kinderspel

Sommige dingen zouden niet mogen veranderen, zouden kinderlijk simpel moeten blijven. L-o-v-e-kwesties bijvoorbeeld.

Gisteren zat ik rond het middaguur op de trappen van de Leuvense bibliotheek met voor mij een kermisgejoel van je welste. Kinderen draaiden zichzelf dol op de molens en spookten in de daarvoor bestemde attracties. Misschien lag het aan mij, maar ze leken mij opvallend jonger dan toen ikzelf zo'n dingen nog bezocht.

Plots kreeg ik een jongen en een meisje bovenaan het spookhuis in het oog. Ik schatte ze niet ouder 10 jaar. Ze riepen iemand beneden en stonden hand in hand. Het meisje was kop en schouder groter dan de jongen. Richting beneden wees ze op hen beiden en deed vervolgens zo:



I couldn't help but wonder: waar en wanneer werd het allemaal zoveel ingewikkelder dan een handgebaar?

Al-law me

'To law or not to law' - dat is al maanden een zeer belangrijke toekomstvraag voor ondertekende hier.

Sinds september 2009 werd er naar infodagen gegaan in binnen- en buitenland (Nederland), werden 'study fairs' vereerd met een bezoek, urenlang binnen-en buitenlandse curricula en vakkenpakketten bekeken, herbekeken, bestudéérd: Hoeveel studiepunten geven ze 'hier' aan Staats-/Persoons-/Gerechtelijk recht? Ah, da's één meer dan 'daar'. Welke seminarie-opties zijn er? En welke in UCL? En in FUNDP (Doet dat letterwoord u ook aan een of ander gevechtswapen denken 'or is it just me'?! Geen idee hoe ik erbij kom, de 'p' staat zelfs voor 'paix'! :)) En wat met de KUL? Lap, aan de VUB en de UA geven ze 'Boekhouden' en ik krijg al maagkrampen bij de gedachte alleen dat ik mij voor de volle 3 of 4 studiepunten dààrmee zou gaan bezighouden - per definitie is elk studiepunt voor zo'n vak er bij mij één te veel, m.a.w. mijden die handel! Two down!
En zo meteen in 't Frans beginnen in Wallonië of Brussel terwijl vele Nederlandstalige rechtencursussen al 'niet echt Nederlands zijn' (dixit Zij die Ervaring hebben) en er bovenop mijn Frans een laag stof én een laagje Italiaans ligt, is misschien toch ook niet het beste idee ooit.
En wat met Nederland? Mjaaaa, veel goeds gezien, zeker wel. Maar toch niet dat 'ja-dit-is-het'-gevoel.
Veel en veel en nog veel meer vragen en kwesties en vergelijkende studies werden gevoerd en volgden. Te veel om hier te vertellen.

Maar op een dag, ik weet al niet meer wanneer: Bleef er plots een sterre stille staan. En vond ik, ergens, goed verstopt een grondige reden voor één bepaalde keuze.

(Toegegeven, er blijven tot op heden nog een paar kleine vakjes onaangekruist op de checklist staan, maar daar komt asap verandering in.)

Na 4 jr Kunstwetenschappen in Gent, gaat ondergetekende nog 4 jr Rechten in Leuven aan haar sjaal breien. Zodat ze 't wat warm heeft in komende winters.
En dat ze op haar tanden zal mogen bijten, weet ze al.

Meisjes met Grotemensen-Plannen

Excursie naar Leuven. M-Museum, gezien, bezocht en 'geslaagd' bevonden.
Ideaal moment om het eens te hebben over
De plannen van de meiden,

zo bleek:

- E.: job op het oog, daarvoor solliciteren, op haar 26ste 'voor echt aan kindjes beginnen werken' :O :O [ik heb mijzelf vanonder mijn stoel moeten rapen, ja, wat had je gedacht?] indien ze de job niet krijgt (eerder onwaarschijnlijk, maar je weet nooit): 'iets' verder studeren
- J.: leerkracht worden en m.b.v. S.Schama esthetica-lessen geven, wil verder ook graag 'een coole worden' (wat ze natuurlijk al is).
- E.: ingangsexamen Mode meedoen in Antwerpen en Gent, indien geslaagd: Mode studeren! if not: interieurarchitect worden, dus: nog verder studeren (Go E., GO!)
- D.: afhankelijk van Da Boyfriend: job zoeken in België of Groot-Brittannië (We duimen voor dat laatste!)
- A.: Ridder Sylvester blijven (zij is dan ook al een beetje een Groter Meisje dan de anderen)
- Ondergetekende: vindt dit allemaal zeer ssssspannnnnend...

Wordt zeker vervolgd.