Afrit Gent - centrum

Ze

... mist de Gentse Boekentoren al nog voor hij uit haar zicht verdwenen is, net als de woeste wind aan zijn voeten.
... heeft nog altijd een massa Gentse legendarische café's en uitgaansgelegenheden op haar to-do-list staan en te weinig avonden en nachten om ze tijdig nog allemaal te bezoeken.
... ging nog altijd niet naar de Grootste Zomerse Gentse Feesten (schaam schaam schaam, maar in die periode is ze altijd op reis).
... zal geen vervanging vinden voor het roeien, de Genste watersportbaan, de Coupure en al het andere Gentse water waarin de stad narcistisch haar evenbeeld zoekt in de zon.
... mist nu al de vrienden en bekende gezichten die ze er achterlaat.

en treurt daarom :(

Gespot in de Boekentoren: Leonard Nolens (hartje)

Beter is het wanneer je zelf gaat kijken in de Gentse Boekentoren en je bij het binnenkomen laat verwelkomen Nolens' warme woorden die opgesteld tussen praktische informatie eenzame studerende zielen omhelsen wanneer nodig.









Keer op keer ontsnapt me iets tussen glimlach, grijns en gegrinnik wanneer ik langs loop en weer zie hoe hij 'god' doet rijmen met 'vod'.




Het hele gedicht 'Soeverein' vond ik op DBNL

Hier of ginder maar je blijft

Noodzakelijk, je bent niet vrij.

Ik heb je met mij opgezadeld

Voor het leven, er is voor ons

Geen andere uitweg dan wij.



Kijk, daar is het enige pad,

In de goot, in de wolken

Of onder de grond, maar daar

Is het oudste verbond van twee

Die elkaar niet hebben dood gekregen.



Ja, ik was liever alleen

En sereen, soeverein.

Maar ik ben niet vrij.

Ik blijf je noodzaak, blijf

Je prul, je god, je vod.